നീല നദികളോടുള്ള എന്റെ പ്രണയം അവസാനിച്ചു...
നീല നദികള്‍ക്കുള്ളില്‍ മരണം ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന്‍ ഞാന്‍ കണ്ട കനവുകള്‍ എല്ലാം പാഴ്കനവുകള്‍...
ഒഴിഞ്ഞ റയില്‍പ്പാളങ്ങളും പാഞ്ഞുവരുന്ന ട്രെയിനും ഇന്നെന്നെ മോഹിപ്പിക്കുന്നില്ല...
പഴയ തറവാടിന്‍റെ കഴുക്കോലും അതിലെ രണ്ടുമുഴം കയറും ഗ്രിഹാതുരത്വം നിറഞ്ഞ സ്മരണകള്‍...
ഫ്യുരിടാനും വിദ്യുചക്തിക്കും പൊട്ടക്കിണറിനുമൊന്നും
പഴയ വീര്യമില്ല...
എട്ടുനില മാളികയുടെ മുകളില്‍ നിന്നും താഴേക്കു നോക്കുമ്പോഴുള്ള തലകറക്കവും ഇന്നില്ല...
ഇന്ന് ഭയം മുഴുവന്‍ പുലര്‍കാലത്തില്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നു പോയ പെണ്‍കുട്ടിയെ കുറിച്ചോര്‍ത്താണ്...
അച്ഛന്‍റെ മടിയില്‍ വാത്സല്യത്തോടെ പറ്റിച്ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന മകളെക്കുറിച്ചോര്‍ത്താണ്...
അറുപതുകാരന്‍റെ പ്രണയത്തില്‍ ഭയം കാണാത്ത പതിനാറുകാരിയോടാണ്...
ഓടുന്ന ട്രെയിനിലിരുന്നു കൈവീശിക്കാണിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ടു മറയുന്ന കൂട്ടുകാരിയെക്കുറിച്ചാണ്....
റോഡരുകില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നടോടിപ്പെണ്ണിനെയോര്‍ത്താണ്...
ഭയം ഭയം സര്‍വത്ര ഭയം
മനുഷ്യനായി പിറന്നതില്‍ ഭയം...
Comments