തമിഴില് ഇതുവരെയുള്ള സിനിമകള് പ്രണയത്തില് തുടങ്ങി വിവാഹത്തില് അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോള് വിവാഹത്തിനപ്പുറം യഥാര്ത്ഥത്തില് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന അന്വേഷണം മുന്പോട്ടു വച്ചത് "നാടോടികള്" എന്ന ചിത്രമാണ്. അതില് നിന്നും ഒരുപടി കൂടി മുന്പോട്ടു കടന്നു ചിന്തിച്ച ചിത്രമാണ് "അതലാല് കാതല് സെയ് വീര്" എന്ന സുസീന്ദ്രന് സിനിമ. "വെണ്ണിലാ കബഡി കുഴു, അഴകര് സാമിയിന് കുതിരയ്" എന്നി ചിത്രങ്ങളിലൂടെ സംവിധായകന് എന്ന പേര് നേരത്തെ സുസീന്ദ്രന് അന്വര്ഥമാക്കിക്കഴിഞ്ഞു.
സിനിമയുടെ ആദ്യഭാഗങ്ങളില് 'പ്രണയം' എന്ന വികാരം വെറും affection മാത്രമാണെന്ന് വരുത്തിതീര്ക്കാന് സംവിധായകന് ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത് തീരെ നിലവാരം പുലര്ത്തുന്നില്ല. ഒരാള് മറ്റൊരാളെയും അയാള് വേറൊരാളെയും പ്രണയിച്ച് അതൊരു കണ്ണിപോലെ തുടരുന്നു എന്ന് വരുത്തി തീര്ക്കാന് ശ്രമിച്ചതും സിനിമ നല്കുന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യബോധത്തിന് അല്പം മങ്ങലേല്പ്പിച്ചു. എന്നാല് പ്രണയം abortion വരെയെത്തുമ്പോള് പരസ്പരമുള്ള കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്, പരസ്പരം പഴിചാരി സ്വയമായി രക്ഷപ്പെടാനുള്ള ശ്രമം...ഇതിനിടയിലെവിടയോ കുരുങ്ങി ശ്വാസം കിട്ടാതെ പിടയുന്ന പ്രണയം എന്ന വികാരം...ഇവയെല്ലാം നന്നായി ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്നും ജനമനസുകളെ ഭരിക്കുന്ന ജാതിപ്രശ്നം ചിത്രത്തിലും ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് തലയുയര്ത്തുന്നുണ്ട്. പ്രണയം സിരകളെ തഴുകുമ്പോള് നാമറിയാതെ നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്ന നല്ല സൌഹൃധങ്ങളെക്കുറിച്ചും ചിത്രം സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.
അനാഥകള് ആകാശത്തു നിന്നും മുള പൊട്ടി വീഴുന്നതല്ല. ഒരു നിമിഷത്തെ അനാവശ്യ പ്രേമം അല്ല കാമം, തെരുവുകളില് അനാഥകളെ വീണ്ടും വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന യാഥാര്ത്ഥ്യം ചിത്രം ഓര്മിപ്പിക്കുന്നു. Superstar ചിത്രങ്ങള്ക്കിടയിലും സിനിമയെന്ന കലയെ ജൈവീകമായി നിലനിര്ത്തുന്നതില് ഇത്തരം സിനിമകള്ക്കുള്ള പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്.
Comments