പലസ്തീന്കാരിയായ സൌധയുടെ "ജീവനോടെ കത്തിയെരിഞ്ഞവള്" നല്കിയ പ്രഹരമാണ് ആ ഗണത്തിലുള്ള പുസ്തകവായനയിലേക്ക് കൂടുതല് ആഴത്തിലെന്നെ തള്ളിയിട്ടത്. അക്കൂട്ടത്തില് 2009ല് പുറത്തിറങ്ങിയ പുസ്തകമാണ് "ഞാന് നുജൂദ്, വയസ് 10, വിവാഹമോചിത".
ഇത്തരം പുസ്തകങ്ങള് നല്കുന്ന ആഘാതം വാക്കുകള്കൊണ്ട് വരച്ചിടാന് കഴിയാത്തതാണ്. നമുക്ക് ചുറ്റും ഇത്തരം കാര്യങ്ങള് സങ്കല്പ്പിക്കാന്പോലും കഴിയത്തതിനാലാകാം ഞെട്ടലോടെ അല്ലാതെ ഈ പുസ്തകം വായിച്ചു മുഴുമിപ്പിക്കാനായില്ല.
മുപ്പതുവയസ്സുകാരനായ ഭര്ത്താവില്നിന്നും കോടതി വിവാഹമോചനവിധി വായിച്ചു കേള്പ്പിച്ചപ്പോള് സന്തോഷംകൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടിയ പത്തുവയസുകാരി കുഞ്ഞുനുജൂദിനോട് എന്ത് തോന്നുന്നുവെന്ന് വക്കീല് ഷാദ ചോദിച്ചപ്പോള് നുജൂദ് പറഞ്ഞതിങ്ങനെയാണ്; "ചോക്ലേറ്റും കേക്കും തിന്നാന് തോന്നുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് കുറച്ച് കളിപ്പാട്ടങ്ങള് വേണം". ആ വിധിയിലൂടെ അവള് തന്റെ ബാല്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയായിരുന്നു. ഒന്പതാം വയസ്സില് വിവാഹിതയായ നുജൂദ് ഒരുവര്ഷത്തിനുള്ളില് ഒരായുഷ്കാലത്തേക്കുള്ള പീഡനങ്ങള് ഭര്ത്താവില് നിന്നേറ്റു വാങ്ങിയിരുന്നു. ഹെന്ട്രിക് ഇബ്സന്റെ "പാവവീടിലെ" നോറ വലിച്ചടച്ച വാതില് യുറോപ്പിനെ നടുക്കിയെങ്കില് ഇവിടെ കോടതിവിധിയിലൂടെ യെമന് മുഴുവന് നടുങ്ങുകയായിരുന്നു. നുജൂദയുടെ വിധിയില് പ്രചോദിതരായി മുന്പോട്ടുവന്ന ഒന്പതുവയസുകാരി അര്വയും പന്ത്രണ്ടുവയസുകാരി റിമ്മും നുജൂദയുടെ വഴിയെ വിവാഹമോചിതരായി. വിവാഹപ്രായം പതിനെട്ടായി ഉയര്ത്തിക്കൊണ്ട് കോടതിവിധിയും വന്നു.
യെമന്റെ നാട്ടിന്പുറങ്ങളിലുള്ള പഴഞ്ചൊല്ല് "സുഖകരമായ ദാമ്പത്യം ഉറപ്പുവരുത്താന് ഒന്പതുവയസായ പെണ്കുട്ടിയെ കല്യാണം കഴിക്കുക". ഈ ഇരുപത്തൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടില് ഒരു സമൂഹവും അതിനകത്തെ ഗോത്രവര്ഗങ്ങളും നിരക്ഷരരായി ഏതുസാമൂഹികചുറ്റുപാടില് ജീവിക്കുന്നുവെന്ന് മനസിലാക്കാന് ഈ പഴഞ്ചൊല്ല് തന്നെ ധാരാളം.
നുജൂദയുടെയും സൌധയുടെയും ഉമര്മുഖ്തയിയുടെയും കഥകള് പുറംലോകമറിഞ്ഞെങ്കില് സ്വന്തം കഥകള് ഈ ലോകത്തോട് വിളിച്ചുപറയാനാകാതെ ഒരുജീവിതം പെണ്ണായി ജനിച്ചത്തിന്റെ പേരില് നിശബ്ദരായി ജീവിച്ചു തീര്ക്കുന്ന എത്രയോപേരുണ്ടീലോകത്തില്.
മാറ്റമുണ്ടാകട്ടെ ചിന്തകളിലും പ്രവര്ത്തികളിലും............
Comments