രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഹാളിലെ മേശയില്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് 12 വിവാഹക്ഷണക്കത്തുകള്‍ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോന്നും വലിപ്പത്തില്‍ മറ്റൊന്നിനോട് മത്സരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വിവാഹ ആഡംബരത്തിന്‍റെയും ധൂര്‍ത്തിന്‍റെയും ആദ്യപുത്രനാണല്ലോ വിവാഹക്ഷണക്കത്ത്.
വൈകുന്നേരം റിഹേഴ്സല്‍ ക്യാമ്പിലേക്ക് സാരിയുടുത്ത്‌ വരുന്ന രെമ്യയെകണ്ടപ്പോഴാണ് ഓര്‍മ വന്നത് ഇന്നവളുടെ വിവാഹമായിരുന്നല്ലോ എന്ന്. രെമ്യയുടെ ഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞാല്‍... രാവിലെ തിരുവനന്തപുരത്ത്‌ നിന്നും കടയ്ക്കലിലേക്ക് ഒരു ബസ്‌ യാത്ര. അവിടെ അമ്മയുടെയും അനിയത്തിയുടെയും സാന്നിദ്ധ്യത്തില്‍ നിയമത്തിനുവേണ്ടി അനാര്‍ഭാടമായ ഒരു ഒപ്പിടല്‍ കര്‍മം. മൂന്നു കൂട്ടാനും കൂട്ടിയുള്ള ഉച്ചയൂണ്. വൈകുന്നേരം തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് മടക്ക യാത്ര... നേരെ വന്നത് റിഹേഴ്സല്‍ ക്യാമ്പിലേക്ക്. ശ്യാമിന് പറയാനുണ്ടായിരുന്നത് വിവാഹ വിശേഷങ്ങളല്ലാ...മറിച്ച് ചെയ്യേണ്ടുന്ന നാടകങ്ങളെക്കുറിച്ചും നാടകസ്വപ്നങ്ങളെക്കുറിച്ചും മാത്രം... അവരൊക്കെ എന്റെ മനസ്സില്‍ എന്തൊക്കെയോ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നു... എങ്ങനെ ഈ ലോകം ഉണ്ടായിരിക്കണമായിരുന്നു എന്നത് പോലെ ചില സത്യങ്ങള്‍...
ഈ സ്വാതന്ത്ര ദിനം ആഘോഷിക്കാന്‍ ദാ...ഇപ്പോള്‍ കിട്ടിയിരിക്കുന്നു കാരണങ്ങള്‍...
വീട്ടില്‍ ചെന്ന് ആ മേശപ്പുറത്തെ ക്ഷണക്കത്തുകള്‍ നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ആശ്വാസം...
ശ്യാമിനും രെമ്യക്കും ഹൃദയം നിറഞ്ഞ വിവാഹ മംഗളാശംസകള്‍ ഒപ്പം സ്വാതന്ത്ര ദിനാശംസകളും...
Comments